(En severek çektiğim pencere fotoğraflarından biri öyle makinayla falan çekilmedi basit bir telefonla, idare edin)
Çocukluğumda, mevsimlerin anlamını henüz kavramamışken bahar geldiğini, evimizdeki balkonun düzenlenmesi, evdeki pencerelerin daha sık açılmasıyla anlardım. Balkondaki yerler yıkanır saksılar düzenlenir, duvara bir somya dayandırılır, sırtına renkli yastıklar konur, balkonda yer varsa muhakkak küçük bir masa ilave edilirdi. Balkondaki o terk edilmişlik görüntüsü hissi kaybolurdu. Bende hemen balkonda kendime ve çilli bebeğime yer edinirdim.
Çocukluğumda, mevsimlerin anlamını henüz kavramamışken bahar geldiğini, evimizdeki balkonun düzenlenmesi, evdeki pencerelerin daha sık açılmasıyla anlardım. Balkondaki yerler yıkanır saksılar düzenlenir, duvara bir somya dayandırılır, sırtına renkli yastıklar konur, balkonda yer varsa muhakkak küçük bir masa ilave edilirdi. Balkondaki o terk edilmişlik görüntüsü hissi kaybolurdu. Bende hemen balkonda kendime ve çilli bebeğime yer edinirdim.
Evimize canlılık, bende de tarif edemediğim bir mutluluk olurdu. O yüzden benim için pencereler ve balkonlar çok önemlidir.
Gerçi bilen bilir İzmirliler için balkon kültürü çok önemlidir. Yaz gelince balkondan hiç çıkılmaz televizyon yerleştirilir. Meyveler yenir, çaylar içilir, sohbetler edilir kestirme uykular uyunur.
Sıkılırsın pencereyi açıp bakarsın gelen geçenle avunur tekrar evin içine döner kendini televizyona yada başka bir şeye sabitlersin. Odanda temizlik ferah bir koku hissetmek istersin, pencereyi açarsın odanda ki ağırlık gider hafiflersin. Sevdiğin evden çıkar pencereyi açarsın arkasından gidişine bakar kısa sürede tekrar gelmesini dilersin. Mecazi anlamda yeni bir hayata başlarsın "hayatıma başka bir pencereden baktım" dersin.
Baharı hissetmek yaşamak çok güzel ve mutlu eder insanı... Ama insan çocukken, henüz daha omuzlarına hayatın ağırlığı, mücadelesi, oturmamışken bir başka hisseder o baharı, mutluluğu. Zira son üç yıldır baharla açılan pencerelerim içime çok çok mutluluk doldurmuyor. Nedenini sormayın! çok zor anlatmam.
İsterdim ki her zaman o çocukluğumda duyduğum mutluluğu yaşayayım. Olmayabilir. Evet, ama şimdide hayat bir başka güzel, bir başka geldi bu bahar. Pencerelerimi açtım bu sabah dışarıdaki havayı çektim içime. Balkonumu düzenledim, pervane çiçekleri diktim saksılarıma. Açıp açıp çevremde pervane olsunlar diye....




